De tolk luistert via een koptelefoon mee met de spreker en vertaalt vrijwel gelijktijdig in een microfoon. Dat gebeurt vanuit een geluiddichte tolkencabine, zodat de tolk niet stoort in de zaal en zelf ongestoord kan werken. Het vertaalde geluid wordt via een tolkeninstallatie naar draadloze ontvangers in de zaal gestuurd, waar bezoekers per kanaal de gewenste taal kiezen. Het programma loopt hierdoor gewoon door: er hoeft niet gewacht te worden tot de vertaling klaar is, zoals bij consecutief tolken.

De basis bestaat uit een tolkencabine per taal, een tolkenpaneel met microfoon en koptelefoon per tolk, een centrale eenheid en ontvangers met oortelefoon voor de bezoekers. De cabines hebben ruimte nodig  reken op ongeveer 2 bij 2 meter per cabine, en moeten vrij zicht hebben op het podium en de projectie, omdat tolken meelezen met sprekers en slides. Verder is een koppeling met de zaalinstallatie nodig, zodat de tolk het bronsignaal schoon binnenkrijgt. Voor mobiele cabines geldt de norm ISO 4043 en voor de apparatuur ISO 20109; die normen borgen onder meer geluidsisolatie, ventilatie en geluidskwaliteit.

Bij een infraroodsysteem wordt het geluid met onzichtbaar licht uitgezonden via stralers in de zaal. Omdat infrarood niet door muren heen gaat, blijft het signaal binnen de ruimte, dat is de reden dat het de standaard is bij vertrouwelijke bijeenkomsten zoals arbitragezittingen en bestuursvergaderingen. Een tourguide- of rondleidingsysteem werkt met radiofrequenties, is lichter en sneller op te bouwen en blijft ook buiten de zaal werken, wat handig is bij excursies, rondleidingen of fluistertolken voor een kleine groep. De keuze hangt dus af van vertrouwelijkheid, zaalgrootte en of deelnemers zich verplaatsen.

Voor simultaanvertaling werken tolken vrijwel altijd in duo's per taal. Simultaan tolken vraagt zeer hoge concentratie, waardoor tolken elkaar ongeveer elke 20 tot 30 minuten afwisselen; bij een dagvullend programma is één tolk per taal daarom geen optie. Bij congressen met veel talen wordt soms met relais gewerkt: één tolk vertaalt naar een brugtaal, waarna de andere cabines dáárop verder tolken. Het aantal benodigde cabines, kanalen en ontvangers volgt uit het aantal talen en het verwachte aantal luisteraars.

Ja, tolken kunnen vanaf een andere locatie of vanuit een studio meeluisteren en vertalen; het vertaalde geluid komt dan via een platform of een verbinding terug in de zaal en in de online stream. Dat scheelt reistijd en cabineruimte, maar stelt hoge eisen aan de verbinding: tolken hebben een stabiel, vertraagsarm signaal en goed beeld van spreker en presentatie nodig, wat is vastgelegd in ISO 24019. Bij hybride congressen wordt vaak een tussenvorm gekozen, tolken ter plaatse in een cabine, met de vertaalkanalen ook beschikbaar in de livestream. Belangrijk is om vooraf te testen met de gebruikte vergader- of streamsoftware, omdat niet elk platform meerdere audiokanalen ondersteunt.